Google Analytics Alternative Interview met Jillis Roshanali

Door Girija Nederstigt 

Jillis Roshanali is bijna zeventien jaar en heeft al best wat bekendheid verworven. Zo werkte hij mee aan de serie Voetballers dansen niet! (NTR), was hij vorig jaar gastdanser bij Solo’s @ the Sea (De Dutch Don’t Dance Division) en is hij twee keer langs gekomen in Pauls Puber Kookshow (VARA). Het meest bekend is Jillis van de musical Billy Elliot (Stage Entertainment Nederland) waarin hij twintig keer met verve de titelrol vervulde. Dansen is zijn leven en het is dan ook geweldig nieuws voor hem dat hij is aangenomen op The American Ballet Theatre Jacqueline Kennedy Onassis School in New York.

Deze opleiding behoort tot de top van internationale dansopleidingen, een unieke kans dus! Met zijn eigen crowdfundactie op Voordekunst probeert Jillis geld bij elkaar te krijgen om ook echt daar naar toe te kunnen. Lees hier ons interview met Jillis Roshanali over zijn grootste passie: dans. 

Je bent aangenomen voor The American Ballet Theatre Jacqueline Kennedy Onassis School. Een unieke kans. Wat was je eerste reactie toen je het hoorde?
“Ik geloofde het niet. Mijn moeder belde mij namelijk op. Ze had het mailtje in de trein gelezen op haar telefoon. Ze zei dat ik het zelf maar moest lezen. Misschien dat ze het wel verkeerd had gelezen. 't Was een Engels mailtje J. Daarna was er naast ongeloof ook natuurlijk grote blijdschap.”

Studeren in NYC is nogal een stap voor je, maar ook voor je familie. Was er sprake van enige twijfel? Staan je familie en vrienden volledig achter je in deze?
“Ja, zeker weten dat ze achter mij staan. Maar er was zeker twijfel. En dat heeft alles te maken met de kosten die hieraan verbonden zijn. Niet alleen de kosten voor huisvesting en school, maar ook de kosten voor mijn verblijf daar. Nadat ik veel fondsen heb aangeschreven en een afwijzing had gekregen, vond mijn moeder dat ik mij er bij neer moest leggen. Een aantal mensen hadden haar al gewezen op de site van voordekunst.nl. Ze zag dit eerst niet zitten, omdat ze het ook wel raar vond om mensen voor mij geld te laten doneren om mijn droom waar te maken. Gelukkig heeft ze toch ingestemd nadat er wel wat mensen haar hebben moeten overtuigen.”

Naast familie en vrienden zijn er ook al heel wat anderen die met je mee leven. Je hebt al een hoop donaties binnengehaald middels je pagina op voordekunst.nl. Had je dat ooit verwacht?
“Omdat mijn moeder mij deze kans gunt heeft ze ingestemd met deze actie. Maar we hadden absoluut niet verwacht dat we het bedrag zouden halen. Eigenlijk hebben we ongeveer 18.000 euro nodig. Ik heb zelf 2000 euro op mijn spaarrekening . Maar 10.000 euro is al een enorm bedrag om binnen te halen. De mensen van voordekunst.nl adviseerden dat 5000 euro misschien wel haalbaar zou zijn. Mijn moeder vond dat we een bedrag moesten nemen waarmee in ieder geval de start mogelijk zou moeten zijn. Want als mensen geld doneren, moet je ook gaan. Je kan niet 5000 euro ontvangen en dan niet gaan. Ik ben ook heel blij met de hulp die ik heb mogen krijgen van Junior van Keulen om deze actie goed onder de aandacht te krijgen bij de landelijke media. Ik ben er dan ook nog steeds van onder de indruk dat mensen mij deze kans gunnen. En natuurlijk heel dankbaar.”

Voordat je deze kans kreeg, zijn er al heel wat jaren dans aan voor af gegaan. Je bent op je vierde begonnen met dansen. Hoe kwam dat zo? Waar is je interesse voor dans vandaan gekomen?
“Mijn zus danst ook. Ze rondt dit jaar haar danstheateropleiding af aan de Fontys Hogeschool voor de kunsten. Ik kwam dus vaak in de Leidse Ballet & Theaterschool en ik denk dat ik ook heb aangegeven te willen dansen. Het is niet zo dat ik dit moest. Maar volgens mij was ik altijd al aan het dansen en zingen toen ik nog heel jong was.” Nadat je eenmaal begon met dansen, ben je door gegaan. Wat sprak je aan, aan het dansen? “Voor mij is dansen zuurstof. Het is iets wat met mij verbonden is. Ik kan mij geen leven zonder dansen voorstellen. Als ik dans dan vergeet ik de wereld om mij heen. Dat geeft zo’n heerlijk gevoel. Zeker als ik dit op een podium mag doen met publiek. Als daarna mensen tegen mij zeggen dat ze van mij genoten hebben, dan geeft mij dat zo’n gelukkig gevoel. Ik ben dan ook dankbaar dat Rinus Sprong en Thom Stuart mij de liefde hebben laten ontdekken van ballet en altijd veel vertrouwen in mij gehad hebben en mij hierin hebben gesteund."

Wat zijn je toekomstdromen wat betreft het dansen?
“Tot iets meer dan een jaar geleden was mijn droom om bij het Nationale Ballet terecht te komen. Helaas werd mij pijnlijk duidelijk toen ik daar in februari 2015, als afscheid van Billy Elliot, achter de schermen mocht kijken, dat je als jongen 1.80cm moet zijn. Helaas ga ik die lengte niet halen. Inmiddels heb ik het afgelopen jaar mogen werken met repetitors van het Nederlands Danstheater en choreo’s hiervan mogen dansen. Ook ga ik met regelmaat naar een voorstelling van NDT. Dit lijkt mij ook fantastisch. Ook Introdans vind ik een fantastisch dansgezelschap. Als dit niet lukt dan hoop ik in het buitenland een baan te kunnen vinden.” Mag ik jou eens vragen, Jillis, hoe voelt het.. als je danst? “Daar heb ik eigenlijk al antwoord op gegeven J. Het gevoel is eigenlijk niet te omschrijven. Maar komt neer op een heerlijk gelukzalig gevoel.” 

Lees ook: Van Billy Elliot in Scheveningen naar een grote internationale opleiding in New York 

 

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information