Chaplin 'work in progress'

“Wat u nu te zien krijgt, is een work in progress,” aldus regisseur Mariano Detry toen hij zich donderdagavond voor de tweede try-out van ‘Chaplin, de Musical’ in Capitole Gent richtte tot het publiek en de aanwezige leden van de pers. “Dit is het resultaat van acht weken hard werken, maar we hebben nu uw reacties nodig om de voorstelling verder te kunnen tweaken.” Dit verslag mag u dus eerder beschouwen als persoonlijke notes dan als een volwaardige recensie. Het uiteindelijke eindoordeel kunnen we pas vellen na afloop van de wereldpremière in januari.

Wereldlicentie

Het was een grote verrassing toen in 2015 het nieuws bekend werd dat het Vlaamse Music Hall de rechten verwierf om ‘Chaplin, de Musical’ te mogen herwerken én ook internationaal te licentiëren. “Wat ‘Oliver!’ en ‘Les Misérables’ voor Cameron Mackintosh zijn, moet deze voorstelling voor Music Hall worden,” klinkt het erg ambitieus bij Geert Allaert. “We hebben deze voorstelling met liefde omarmd en gekoesterd toen componist Chris Curtis en regisseur Mariano Detry bij ons terechtkwamen op aanraden van het team rond Mackintosh,” vervolgt de producent.

De eerste vraag die bij ons opkomt is dan: als de theatermiljardair écht potentieel ziet in die productie, waarom houdt hij hem dan zelf niet? Dat antwoord is vrij simpel. De persoon van Charlie Chaplin leent zich gewoon niet goed genoeg om er (nog) een groot musicalsucces van te maken. Het is te oubollig, te ver-van-ons-bed en spreekt een te klein publiek aan. Want – en daar moeten we eerlijk in zijn – wie is er nog bezig met Chaplin? Wanneer komen zijn films nog eens op tv? En op welk publiek zijn ze dan gericht? Het is alleszins voer voor een interessante discussie.

Hobbelig parcours

Het parcours dat de musical sinds zijn creatie in 2006 heeft afgelegd is op z’n minst hobbelig te noemen. De oervoorstelling kende zijn wereldpremière op het New York Theatre Festival om vervolgens in 2010 in het Californische La Jolla Playhouse te staan waarna in 2012 de stap werd gezet naar Broadway. De musical was nooit een groot succes en werd onthaald met mixed reviews. Na 24 previews en 136 voorstellingen gaf de Broadwayproductie er al de brui aan en de enige nominatie bij de Tony Awards kwam er voor titelrolspeler Rob McClure.

In 2014 werd de musical helemaal herwerkt voor een nieuwe Braziliaanse productie. Daar werd de voorstelling wel een artistiek en commercieel succes en het is deze versie die Music Hall verder mag aanpassen en wereldwijd verspreiden als lead producer.

Visueel spektakel, ijzersterke cast

Maar terug naar donderdagavond in een halfvol Capitole Gent waar publiek en pers vol spanning uitkeken naar die Vlaamse updates. En als er één ding is waar iedereen unaniem lovend over was, was het wel het formidabale decorontwerp van Matt Kinley. De voorstelling speelt zich af in een filmstudio en door middel van prachtige projecties slaagt men erin om op een vrij eenvoudige manier schitterende beelden te creëren. Het visuele spektakel wordt helemaal afgewerkt door het ontzettend knappe lichtontwerp van Bruno Poet en de vlotte – maar weinig vernieuwende – regie van Mariano Detry. ‘Chaplin, de Musical’ is op gebied van vorm hierdoor één van de knapste musicals die ooit in Vlaanderen te zien was. De overgang van de jonge naar volwassen gebroeders Chaplin is prachtig en de creatie van Chaplins zwerverpersonage oogstte terecht applaus.

Een groot manco in het verhaal van Charlie Chaplin is dat het moeilijk is om veel voeling met hem te krijgen. In de eerste acte zien we het rijzen van zijn ster en in het tweede deel zien we keerzijde van zijn karakter: de rokkenjager, workaholic en de man die iedereen van zich weg begint te duwen. Het zijn uiteraard essentiële dingen die moeten besproken worden in het leven van de man, maar dat maakt het moeilijk om veel sympathie te krijgen voor Chaplin. Gelukkig is daar echter Nordin De Moor. Hoe hij de titelrol op het podium zet is op z’n minst magisch te noemen. Vooral bij zijn zangpartijen geeft hij ontzettend veel – broodnodige – emotionele lading aan Chaplin. Zijn vertolking van “Houden dan de mensen niet meer van mij?” gaat door merg en been. Een showstopping performance van de zuiverste soort.

Voor Roel Vanderstukken, de bekendste naam in de cast, is het geen eenvoudige uitdaging om recht te blijven naast zo’n klepper als De Moor. De rol van broer Sydney Chaplin speelt hij meer dan behoorlijk, maar in de zangpartijen valt hij veel te licht uit.

Andere opvallende bijrollen in het prima ensemble zijn er voor Marleen van der Loo als Hannah Chaplin en Jeroen Phaff in de rol van Mack Sennett. Twee namen die garant staan voor kwaliteit en ook nu stellen ze niet teleur. Deborah De Ridder mag op haar beurt in de laatste scènes van de musical schitteren als Chaplins laatste vrouw Oona O’Neill. De Ridder mag haar tanden zetten in één van de mooiste songs van de musical en doet dat meer dan uitstekend. Een andere Vlaamse topper in de cast is Goele De Raedt. Als Hedda Hopper kan ze vocaal uitpakken, maar de vertolking van de roddeljournaliste mocht wat minder komisch en eerder vileiner en bijtender zijn.

Kill your darlings

Naast emotionele binding mist deze voorstelling ook een aantal hits. De muziek van Chris Curtis is groots en indrukwekkend, maar is zelden écht memorabel. Een vreemde vaststelling is ook dat de voorstelling nergens echt grappig was. Veel grappen misten hun doel waardoor het publiek amper reageerde. Eerder pijnlijk voor een show over een komisch acteur.  Verder voelt de voorstelling soms langdradig aan. Vooral in het eerste deel is dit een probleem en moet er geknipt worden. Naar verluidt werd er al stevig gesnoeid in ‘Het leven kan als een film zijn’, maar dan nog blijft deze scène veel te lang aanvoelen. De ‘Charlie Chaplin lookalike wedstrijd’ is een nummer waarin het ensemble kan uitblinken, maar het voegt werkelijk niets toe aan de ontwikkeling van het verhaal. Tijd voor wat extra kill your darlings, Mariano Detry.

Vlaamse Les Mis?

“Wat ik bij deze voorstelling voel, is hetzelfde als bij de Les Misérables,” sprak producent Geert Allaert de cast toe na afloop van de voorstelling. Sterke woorden aangezien die productie nog steeds één van de succesvolste voorstellingen ooit in Vlaanderen is. Of het evenveel vaart zal lopen met ‘Chaplin, de Musical’? Voorlopig durven wij er weinig geld op verwedden. Het is wel een indicatie voor de trots die over deze productie hangt. Werkelijk iedereen gelooft rotsvast in deze voorstelling en dat straalt ook af van het podium. Dit enthousiasme tilt de musical naar een hoger niveau.

De kerstrapporten komen eraan, dus zullen we deze Vlaamse productie ook tussentijds beoordelen. Zo zou ‘Chaplin, de Musical’ nu zo’n 60 procent scoren. Dat is geslaagd, maar met weinig glans. Of ze bij de wereldpremière die volle 40 procent nog kunnen toevoegen, lijkt ons moeilijk. Daarvoor is het oorspronkelijk materiaal niet sterk genoeg. Maar het is nu al een visueel uitmuntende musical en de cast is zo ijzersterk dat er zeker nog groeimarge is. Op naar die onderscheiding.

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information