M.m.v. onder andere West Side Trio
Door Eva Opperman

Het is zondagavond en ik bevind mij in het geweldige Caprera Openluchttheater. De weergoden doen wat buienradar hen heeft verzocht: het is licht zwoel, kleine bries en geen regenwolk te bekennen. Een half uur voor aanvang van de voorstelling is het beton van de tribunes al niet meer zichtbaar: uitverkocht huis! Het publiek is nu al gezellig en de gemiddelde leeftijd van mijn mede-genieters is zodanig dat niemand zich hoeft te legitimeren om een koel flesje witte wijn mee te kunnen kopen. En gekocht wordt er!

In deze ambiance ben ik in afwachting van alweer het één na laatste van de negen vette concerten van, zoals ze dat zelf noemen, “twee trotse aapjes en hun allerlievelingste lievelingsmuzikanten”. Omdat de Snoepwinkel is gesloten wordt het een avondje zang en muziek, met veel nummers van het debuutalbum De Plaat uit 2014.

Als ik weer op mijn horloge kijk tikt het tegen elven en concluderen mijn ruim duizend theater-buren en ik dat “trotse aapjes” een tikkie te bescheiden is en begrijpen we ook waarom dit hun allerlievelingste lievelingsmuzikanten zijn.

Wat is er in die tussentijd gebeurd? In de voorbije uren zijn we getrakteerd op prachtige, zelfgeschreven liedjes, waarvan er geen dertien, maar hooguit drie in een dozijn gaan. In mijn hoofd, over het verlies van geheugen en een lieverd die dan te hulp schiet of Herfst , een mooi luisterliedje met een heerlijke muzikale omlijsting van het West Side Trio.

Ter inleiding van het volgende lied neemt Yentl ons mee in een autobiografische anekdote: een moeder die tot haar luidruchtige, oervervelende dochter zegt: Ik heb liever dat je slaapt. In diezelfde reeks zit ook het lied Waakbig en eindelijk weet ik wat dat voor een beest (herstel: een meisje) is. Je zult haar maar zijn: lokaas en afdanker tegelijk voor pubervriendinnen, die zich als middelpunt van het universum voelen.

De man is altijd een dankbaar onderwerp voor liefdevolle - voor vriend en vijand - herkenbare spot en daarom ontbreken uiteraard Ik heb een man gekend en Ik ben alleen niet; ook zonder de acht muzikanten komen de (a capella) zangkwaliteiten van de dames uitstekend tot zijn recht. En in aanloop van de nieuwe serie “Boer zoekt vrouw” wordt de introverte, weinig wereldwijze, ikblijflekkeropmijnerf-boer bezongen in Dat ik zo onzeker bjennn. 

Het glitterdeglitterpak van De Boer na de pauze is even naar adem happen, maar al snel blijkt dat alles bij deze performers een doel heeft. Je kunt je Superhelden niet goed voorstellen zonder een dergelijke outfit. 

Zelfs een trieste week in 2015 blijkt voor Yentl en De Boer inspiratie voor een kippenvel-lied: Toen het mis ging. Als je in een openlucht theater een speld kunt horen vallen als dat precies de bedoeling is, dan heb je je publiek bij de strot. En zo gebeurt het. 

Hoe anders dan weer is Planet Worst, waarin het publiek wordt uitgedaagd om vooral dat laatste woord op gezette, geregisseerde tijden te scanderen voor een speciaal daartoe geïnstalleerde 360 graden-camera. Uiteraard is, met een glas wijn in de hand, niemand daarvoor te beroerd.

En zo glijdt een mooie augustusavond voorbij en bedankt het publiek op niet mis te verstane wijze Yentl en De Boer en hun allerlievelingste lievelingsmuzikanten voor hun prachtige, lieve, mooie, grappige, ontroerende liedjes en de dito muzikale composities, arrangementen en solo’s. 

De Snoepwinkel bleek toch gewoon open vanavond!


 

  

 

 

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information