Door Esther Raatgers / Foto Andy Doornhein

Op 28 april gaf Susanne Büchner ons in Klein Carré een klein voorproefje van haar fund-raising concert dat gehouden zou gaan worden op 26 mei. Afgelopen zondag was het moment daar. Hoog tijd om wat meer te horen van en langer de tijd te hebben om te genieten van een jonge getalenteerde zangeres die er alles aan doet om een studie aan de Royal Academy of Music Theatre in Londen financieel mogelijk te maken. Dus op naar de gemeenschapsruimte van de Frank Sanders Akademie. Niet geheel toevallig ‘Het Sieraad’ genoemd.

 

Want in vele opzichten is dit concert een diamant met veel gepolijste zijden. Neem alleen al de niet alledaagse band, die Susanne van muzikale begeleiding voorziet. Een ander glimmend vlakje wordt gevormd door vrienden en familie die alle luisteraars van heerlijke, hartverwarmende hapjes voorzien. En de overige vlakken van de edelsteen worden vertegenwoordigd door studiegenoten, docenten en geestverwanten van Susanne die ook hun muzikale duit in het zakje doen.

 

De liederen die Susanne ten gehore brengt, hebben vaak een link met het feit dat ze haar leven wil geven voor de kunst. “Stars and the moon”  en “You haven’t seen the last of me” zijn daar een voorbeeld van. In deze nummers toont ze niet alleen dat ze zich bewust is van de juiste inleving, maar ook valt op dat ze een goede zangtechniek heeft. Haar instrument blijft ontspannen en dat maakt dat ze met gemak de grote hoeveelheid tekst in keurig tempo op haar publiek weet over te brengen. 

 

Ruud van Overdijk verzorgt met het nummer ‘Gethsemane’ één van de verrassingsoptredens. Hij weet het lied een eigen sound te geven, waardoor het niet de zoveelste cover wordt. 

En dat geldt ook voor de broertjes Bovelander die in duet ‘Mag ik dan bij jou’ zingen. Deze liedkeuze is wat makkelijk, maar in een versie met twee broertjes had ik het dan nog weer nooit gehoord.

 

Tijdens de pitchvoorstelling in april zong Susanne ‘As if we never said goodbye’. Ditmaal is het de officiële afsluiter van het concert. Dat ze dan niet voor een gebaand pad kiest, zegt veel over de zorg waarmee ze de inhoud van dit concert heeft samengesteld. In een fris nieuw arrangement geeft ze deze Streisandhit weer een heel andere schwung. 

 

Voor Susanne is het te hopen dat er binnenkort een rijke investeerder overtuigd zal zijn van haar inzet en haar zangtalent en een deel van de financiering op zich wil nemen. Maar mocht het niet zo zijn, dan mag haar plezier in het maken van muziek niet door teleurstellingen te gronde worden gericht. Want dit soort informele concerten met zulke goede muzikanten is het zo waard om tot in lengte van dagen te blijven bestaan. En natuurlijk mag, of mòet je zelfs reiken naar de maan. Maar als dat niet mocht lukken: ‘Kijk in plaats van steeds omhoog een keer opzij’.

 

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information