Reportage Wim Lanser

De overbekende Schotse band Simple Minds gaven op 20 en 21 november een concert in een uitverkochte Heineken Music Hall. Groot geworden in de jaren 80, waar ze ook hun meeste hits scoorden, zijn ze nog steeds live te zien nu met hun Greatest Hits tour.


Begin 2000 werd het  wat stil rondom deze popformatie, ze produceerden nog wel platen maar deze bereikten nooit meer het grote publiek. Hits scoren als Alive and kicking, Don’t you forget about me en Waterfront was er niet meer bij. De laatste jaren zijn ze steeds vaker weer in het tourcircuit te vinden, eerst op de grote festivals als Werchter, maar nu ook weer helemaal terug op de poppodia. 


Twee uitverkochte concerten zegt toch iets over de houdbaarheid van deze inmiddels vijftigers, overigens qua leeftijd deed het publiek daar niet voor onder. Voor velen was het een regelrechte muziektrip terug naar hun jeugd, mijzelf inbegrepen.

 

Natuurlijk treden veel oude bands en zangers nog steeds op, het is echt een trend als je kijkt naar de concertagenda. Maar Simple Minds is één van de weinige bands die ook nog speelt in de bijna originele bezetting met Jim Kerr als leadzanger, Charlie Burchill op gitaar en Mel Gaynor op drums, aangevuld met Andy Gillespie (toetsen), Ged Grimes (basgitaar) en de uitstekende achtergrondzangeres Sarah Brown, die haar kwaliteiten vooral bij de laatste toegift van het nummer Alive and kicking mag demonstreren.

 

De band komt op met het intro van Book of Briljant Things waarna meteen de knaller Waterfront wordt ingezet, het publiek reageert direct en de toon is gezet. De band geniet er zichtbaar van. Erg spraakzaam is Jim Kerr niet, het

blijft bij ‘we thank you’ en ‘nice to be in Amsterdam’. Gezien de goede band van  Simple Minds met het Nederlandse publiek zou je iets meer mogen verwachten. Aan de andere kant de fans komen voor de muziek en ze krijgen wat dat betreft waar voor hun geld.

 

Het mooie van een greatest hits tour is dat er geen dode momenten zijn, in een sneltreinvaart dendert de ene na de andere hit door de zaal en met het materiaal wat  Simple Minds heeft liggen hadden ze wel twee uur kunnen vullen. Ongetwijfeld zijn er dus fans die niet hun favorieten hebben gehoord, ik hoorde iemand al zeggen het jammer te vinden dat Belfast Child niet werd gespeeld, maar het waren dan ook meer de hits van the eighties.

 

Echter,  met hits als Hunter the Hunted, Love Song, Sanctify yourself, Ghostdancing, New Gold Dream, en niet te vergeten Don’t you forget about me was er voor iedereen wat te genieten. Zelfs de muzikanten mogen even helemaal los gaan op Theme for great Cities als Jim Kerr even een korte break pakt (leeftijd gaat toch meespelen). Al met al een dikke acht voor dit concert, en Simple Minds is nog steeds Alive and kicking!

Bekijk hier de concertfoto's

 

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information